close

  • Polsce – służyć, Europę – tworzyć, Świat – rozumieć

     

  • MARIA ROSTWOROWSKI

  • Maria Rostworowska Tovar de Diez Canseco- etnolog, historyk oraz badacz peruwiańskich kultur prekolumbijskich.

     

    Maria Rostworowska urodziła się 8 sierpnia 1915 roku w Barranco. Jej rodzicami byli polski arystokrata Jan Jacek Rostworowski oraz pochodząca z rodziny właścicieli ziemskich Rita Ana Tovar del Valle. W 1920 roku rodzina Rostworowskich wyjechała do Europy najpierw osiedlając się w Polsce. Po dwóch latach  przeprowadzili się do Francji. W wieku czternastu lat Maria Rostworowska wysłana została w celu pobierania nauk do angielskiego internatu skąd udała się później do Brukseli. W 1935 roku wróciła do Peru wraz z poślubionym w Polsce Zygmuntem Broel-Platerem.

                Swoją działalność naukową rozpoczęła uczęszczając jako wolny słuchacz na wykłady prowadzone na Uniwersytecie Świętego Marka w Limie. Mentorem Marii Rostworowskiej był archeolog i badacz historii Peru, Raul Porras Barrenechea, który nauczył ją metodologii pracy badacza historycznego oraz służył wsparciem przez początkowy okres jej twórczości naukowej. Owocem pierwszych badań Marii Rostworowskiej była wydana w 1953 roku książka p.t.: „Pachacutec Inca Yupanqui”

                Po śmierci drugiego męża Alejandro Diez Canseco na krótki czas porzuciła działalność naukową poświęcając się pracy w pozostawionym przez niego przedsiębiorstwie. W 1964 roku otrzymała stanowisko attache kulturalnego Ambasady Peru w Hiszpanii, gdzie spędziła kolejne 4 lata. Po powrocie do Limy podjęła się pracy naukowej w Muzeum Kultury Peruwiańskiej. W roku 1975 została mianowana dyrektorem Narodowego Muzeum Historii w Limie, gdzie swoje stanowisko zajmowała do 1980 roku.

                Maria Rostworowska jest również współzałożycielem i członkiem licznych organizacji naukowych m.in.: Instytutu Badań Peruwiańskich, Peruwiańskiego Stowarzyszenia Etnohistorii a od 1979 roku Narodowej Akademii Historii Peru. Za swoją pracę badawczą została wielokrotnie odznaczona i nagrodzona. Do najważniejszych wyróżnień należy zaliczyć między innymi „Palmas Magisteriales” nadane przez rząd peruwiański w 1990 roku, Doktorat Honoris Causa Uniwersytetu Katolickiego w Peru (PUCP) w 1994 roku; Doktorat Honoris Causa Uniwersytetu San Marcos w 2008 roku; odznaczenie rządu RP w 2008 roku; Order Honoru Kongresu Republiki Peruwiańskiej w 2009 roku; Doktorat Honoris Causa Uniwersytetu Warszawskiego w 2010 roku; i odznaczenie „Orden al Mérito en el Grado de Gran Cruz” nadane przez Urząd Miasta Limy w 2013 roku.

                Do najważniejszych prac Mari Rostworowskiej należy przede wszystkim zaliczyć: Pachacutec Inca Yupanqui [Pachacutec Inca Yupanqui] (1953); Curacas y sucesiones: Costa Norte [Kurakas i dziedzictwa: Północne Wybrzeże] (1961); Señoríos indígenas de Lima y Canta [Władztwa inidańskie Limy i Canty] (1978); Estructuras andinas del poder: ideología religiosa y política [Andyjskie struktury władzy: ideologia religijna i polityczna] (1983); Historia del Tahuantisuyo [Historia Państwa Inków] (1988); Pachacámac y el Señor de los Milagros. Una trayectoria milenaria [Pachacamac i Pan Cudów. Historia tysiącletnia] (1992).

                Przez lata działając na rzecz rozwoju nauk historycznych, Maria Rostworowska przyczyniła się przede wszystkim do pogłębienia wiedzy a kulturach prekolumbijskich. Jej badania często prowadziły do odkrycia nowych, nieznanych faktów jak i również powodowały, iż inaczej postrzegano niektóre kwestie, które dotychczas brane były w świecie historii za pewnik.

    Drukuj Drukuj Podziel się treścią: